English version
Nieuws    Agenda    Foto's
Twitter    Facebook    Istagram    YouTube    RSS-feed  


  


Westelijk deel - Oneven nummers




Hier zullen de gebouwen met de oneven huisnummers in het westelijke deel van de Reguliersdwarsstraat worden besproken.

Dit zijn de nummers 1 t/m 75 in het gedeelte tussen Koningsplein en Vijzelstraat:


De panden met oneven nummers in het
westelijke deel van de straat




Nr. 1

Dit pand was van begin jaren '10 tot begin jaren '30, samen met de naastgelegen nummers 3 en 5 van de Reguliersdwarsstraat en de nummers 5 en 7 van het Koningsplein, onderdeel van Sanitair Technisch Bureau J.G. Korsten, dat centrale verwarming en sanitaire inrichtingen leverde.



De hoek Koningsplein-Reguliersdwarsstraat rond 1921 en 1970
(klik ter vergroting)


In 1926 werd voor dit bureau op deze hoek een opvallend pand van 7 verdiepingen hoog ontworpen door Jan Wils, de architect van o.a. het Olympisch Stadion en het City Theater. Het ontwerp werd echter nooit uitgevoerd. Het grote blok werd nadien weer in afzonderlijke eenheden verhuurd, maar bleef in handen van dezelfde eigenaar, die ook nog nummer 7 van de Reguliersdwarsstraat bezit.

Nummer 1 van deze straat hoorde in 1970 weer bij schoenen- en tassenwinkel De Lange op de hoek van het Koningsplein. Sinds begin jaren '80 zit hier de schoenenwinkel Shoebaloo, die in dit filiaal alleen herenschoenen verkoopt. Tot eind 2007 waren de vierkante etalageramen van deze zaak aan de Reguliersdwarsstraat voorzien van een vierkleurige verlichting, die een heel toepasselijke blikvanger waren voor deze ingang van de straat:




Etalageramen van Shoebaloo aan de kant
van de Reguliersdwarsstraat (2007)


Nadat deze etalagaramen sindsdien een kille witte verlichting hadden, kregen ze in maart 2014 weer een kleuriger verlichting, nu per raam gele, rode, groene en blauwe lampen. Na een algehele verbouwing van deze schoenenzaak eind 2015 verdwenen deze vensters weer en kwam hier een grotendeels blinde muur van zwart natuursteen:




Zijgevel van Shoebaloo aan de Reguliersdwarsstraat (2015)
(klik ter vergroting)



Nr. 3

Van begin jaren '10 tot begin jaren '30 was dit pand onderdeel van Sanitair Technisch Bureau J.G. Korsten (zie nummer 1). Later bij het naastgelegen Italiaans restaurant Saturnino getrokken.



Nr. 5

Van begin jaren '10 tot begin jaren '30 was dit pand onderdeel van Sanitair Technisch Bureau J.G. Korsten (zie nummer 1). Tegenwoordig is dit het Italiaans restaurant Saturnino.



Nr. 7

In 1970 zat hier een snackbar en van midden jaren '80 tot eind jaren '90 het Franse specialiteitenrestaurant La Camargue. In het nieuwe millennium kwam hier het Italiaanse restaurant Romana, dat in september 2014 werd omgedoopt tot El Verano en in 2016 Verona heette.



Advertentie van La Camargue




Nr. 9

Van 1946 tot 1958 waren op dit adres de beroemde Toonder Studio's gevestigd, waar onder leiding van Marten Toonder o.a. de strips en tekenfilms van Tom Poes werden gemaakt. Dit pandje lijkt heel klein, maar toendertijd liep het helemaal door totaan de achtergelegen Singel en omvatte allerlei kamers en verdiepingen die via een wirwar van trappetjes en gangetjes bereikbaar waren.

Niet alleen zou deze 'onzichtbare' ruimte achter het oude geveltje goed in de geheimzinnige sfeer van de Tom Poes-verhalen gepast hebben, ook was dit, wellicht mede daarom, de favoriete werkplek van Marten Toonder zelf.
Heel jammer vond hij het dan ook toen in 1958 de huur werd opgezegd en hij moest verhuizen naar een ander pand aan de Herengracht (zie De Toonder Studio's).



Briefpapier met het adres van toen de Toonder Studio's
aan de Reguliersdwarsstraat 9 gevestigd waren
(foto: www.lambiek.net)


Tegenwoordig is op nummer 9 een studentenhuis van de Stichting PHAROS-huis gevestigd. PHAROS is daarbij de afkorting van het Latijnse zinnetje "Per Hospitium Ad Referendum Omnium Sociorum".



Nr. 11

Medio jaren '50 zat hier café 't Centrum. In 1963 kwam hier het eerste permanente homocafé in de Reguliersdwarsstraat: de Mac Donald. Het was in die dagen nog wel een besloten zaak, met gordijnen voor de ramen en een portier bij de deur.

De Mac Donald werd in 1981 overgenomen door Lou Charité, die de zaak een jaar later verkocht aan de roemruchte Manfred Langer. Deze maakte er de Traffic van en richtte de zaak in met allerlei dingen die met verkeer te maken hadden.

De Traffic werd in 1991 verkocht, waarna het nog korte tijd een heterozaak onder de naam Bicyclette was. Vervolgens zat vermoedelijk in dit pand café-espressobar The Zoo.

Sindsdien is het pand in gebruik als restaurant. Zo was hier eind jaren '90 restaurant/steakhouse El Ternero gevestigd en zat er vervolgens het Thaise restaurant Phuket, dat in september 2008 onder een nieuwe eigenaar werd omgedoopt tot Phutakun.




Begin van de Reguliersdwarsstraat, begin jaren '90
(foto: Facebook Havanareünie - klik ter vergroting)





Nr. 13-15

Hier was in 1998 café Scandals gevestigd en in 2003 de M Bar, die in de gids Let's Go Amsterdam uit 2003 als volgt wordt beschreven:

Sleek, slick, slippery minimalist bar (...) drawing a mainly straight crowd. Chill on the high-backed blue velvet couches or the tiny stools, or simply pose against the red light stripes that glow against the back wall. DJs spin house, club, and techno.

Niet veel later kwam hier Club Dwarz, waar vanaf maart 2005 op vrijdagavond de Harem Nights werden georganiseerd: de eerste Turkse gay-clubavonden buiten Turkije. toen Dwarz kort daarna wegens problemen met de vergunning moest sluiten, werden deze avonden elders voortgezet.

Eind september 2005 werd hier door Chrit Reijnders de naar zijn eigen voorletter genoemde bar Plan C geopend. Dit was een trendy bar met gemengde muziek, die door Reijnders eigenhandig werd ingericht met een strak modern interieur, dat groots is opgezet, maar toch intiem aandoet. Plan C was ook populair bij studenten(verenigingen).

In 2008 werd de zaak overgenomen door Summy en Harry Singh, waarbij het concept hetzelfde bleef. In juni 2009 werd Bar Plan C gesloten.


Interieur van de voormalige Bar Plan C
(foto's: www.barplan-c.nl)

Boven deze horecagelegenheid (nr. 13-15 hs) bevinden zich 3 appartementen (nr. 13 boven) en nog 1 appartement (nr. 15 boven). Bij een publieke verkoping eind 2008 bleken deze drie gedeelten verhuurd voor elk zo'n € 36.000,- per jaar.

Na een verbouwing werd hier in oktober 2009 het Ibiza Restaurant geopend, een zaak met Spaanse keuken van dezelfde eigenaar als de Ibiza Club aan de Lange Leidsedwarsstraat. Eind 2011 kreeg dit restaurant echter een Italiaanse keuken en werd eerst omgedoopt tot Pasta Primo en vervolgens in februari 2012 tot Il Primo.



Nr. 17-19

Rond de oorlogsjaren zou hier op de eerste verdieping een filmzaaltje geweest zijn en in 1949 werd hier Warmte Technisch Bureau Koningsplein vermeld, dat tot begin 1974 in dit pand gevestigd zou blijven.


Emaille bordje van WTB Koningsplein


In 1976 werd hier de eerste homodisco van de Reguliersdwarsstraat geopend: De Viking. Deze zaak had aanvankelijk een hippie-achtige karakter, maar door de hoerenjongens en de drugsdealers kreeg het een dubieuze naam. In 1987 werd de Viking na een drugsinval door de politie gesloten.

Na een verbouwing werd hier in 1989 Danscafé Havana geopend. Ook deze zaak had een wat alternatief karakter en werd daarmee voor velen een zeer geliefde en populaire uitgaansgelegenheid. In 2002 werd de Havana om financiële redenen gesloten.

Anderhalf jaar later werd het pand gekraakt door een groep studenten, die later werden afgewisseld door het collectief Vier de Wereld, dat er o.a. een kunstenaarswinkel opende. In 2005 verlieten zij het pand weer.

Nadat het gebouw weer een aantal jaren leeg had gestaan, opende hier in april 2009 een nieuwe zaak onder de naam Havanna Amsterdam. Dit was een restaurant en club, die begon als heterozaak, maar in juni 2009 weer een homozaak werd. De nieuwe Havanna kwam echter nooit goed van de grond en sloot eind februari 2010.

In september 2010 werd in dit pand voor de derde maal een horecazaak geopend die dezelfde naam had als zijn voorgangers: Club Havana. Deze onderneming was evenmin een succes en sloot dan ook in november al weer de deuren.

Een vierde Havana opende op 21 juli 2011 onder de naam Bar Havana, maar ook deze zaak liep niet naar verwachting en zodoende werd besloten om eind januari 2012 defintief te stoppen onder deze vanouds zo befaamde horecanaam.

In dit pand zat vervolgens van februari tot begin juni een tijdelijke, door brouwerij Bavaria gesponsorde Pop-Up Club, waar wisselende feesten van allerlei aard gehouden werden. Eind juni 2012 opende hier The Other Club, een uitgaansgelegenheid met Latin en R&B-feesten voor 25+ publiek, die echter ook weer als een nachtkaars uitging.

Na wederom een aantal jaren leegstand en een langdurige verbouwing, waarbij onder meer de ongelukkig geplaatste keuken naar boven werd verplaatst, opende hier in oktober 2016 een groot café-restaurant onder de naam The Big Apple. Boven deze zaak werden twee appartementen gerealiseerd, waarvan er een begin 2017 voor 2350,- euro per maand te huur werd aangeboden.



Nr. 21

Eind mei 1936 opende L.B.A. Leenes hier een kroeg, die prompt bezoek kreeg van inspecteurs van de politie. Die troffen daar enkele homo's aan, waaronder Bob Schepers, de toendertijd bekende uitbater van achtereenvolgens de homokroegen Empire (Nes 17), Huize Volendam (Watersteeg 4-6) en Circuit (Spuistraat 330). Op grond van deze ontdekking kon Leenes de vergunningen voor drank en muziek wel vergeten, maar enkele maanden later zegde hij toe "alle homosexuelen te weren".

Sinds de jaren '50 zat hier het kleine Franse restaurant Adrian, dat lange tijd herkenbaar was aan twee lantaarns aan de gevel en een permanent uithangende Franse vlag. In 1975 was het een zaak met 30 zitplaatsen, een bar en een "goede tot zeer goede keuken". Van 1967 t/m 1970 was Adrian één van de toen nog slechts drie restaurants in de stad met een Michelinster. De prijzen van de gerechten lagen destijds tussen de fl. 30,- en 75,-.




Interieur van restaurant Adrian, 27 december 1972
(foto: Rob Mieremet/Anefo - klik ter vergroting)



Advertentie van restaurant Adrian
in Het Parool, begin jaren '80


Tot medio augustus 2007 zat hier het studentikoze café Barfly. Na een renovatie is in november 2007 Code 21 in dit pand gekomen. Deze zaak werd in oktober 2010 onverwacht gesloten en door de gemeente dichtgetimmerd.

In april 2011 opende in dit pand de egyptisch/marokkaanse lounge- en waterpijpbar Greenlight Two, die twee maanden later omgedoopt werd tot Sultana Bar en zich ging richten op een oriëntaals gay publiek. Mede als gevolg van een telkens klagende buurman werd Sultana per 1 november 2012 echter weer gesloten.

Van december 2012 tot en met maart 2014 zat hier het Argentijnse grillrestaurant Casa Maria. Na een algehele interieurverbouwing opende in mei 2014 resto-bar Snappers in dit pand.



Nr. 23

Medio jaren '50 zat hier Garage Perez. Later zaten hier het Thaise restaurant Mai Thai, het Franse restaurant Zet Isie. Begin jaren '80 werd het hele pand herbouwd, waarbij alleen de oude voorgevel nog bleef staan. Het interieur werd echter heel goed gereconstrueerd met elementen in de stijl van de Amsterdamse School.

In 1984 zat hier vervolgens een proeflokaal onder de naam Het Amsterdams Wijnhuis, dat was opgezet door een aantal vrienden, wier namen op een gedenksteen onder het raam vermeld staan. Onder hen was ook de bekende Amsterdamse architect Dik Smeding.

Hoe lang deze zaak bestond is vooralsnog niet bekend, maar na een klein jaar leegstand werd het van december 1993 tot maart 1996 als een Frans restaurant voortgezet. Het rijkelijk van marmer voorziene interieur is inmiddels achter nieuwe betimmering verdwenen, maar de naam Het Amsterdams Wijnhuis is nog in glas-in-lood boven de voorruit bewaard gebleven.

Het Amsterdam Wijnhuis   Het Amsterdam Wijnhuis

Het Amsterdam Wijnhuis
Het Amsterdams Wijnhuis in 1993
(klik voor een vergroting)


Na Het Amsterdams Wijnhuis kwam hier restaurant Dia del Sol, maar dat hield het slechts zo'n 9 maanden vol. In 2004 volgde Restobar Knus, een klein en gezellig restaurantje met op de begane grond een bar voor allerlei drankjes, op de eerste verdieping een restaurantgedeelte en op de tweede verdieping een loungegedeelte en de toiletten. In het najaar van 2009 werd Knus gesloten, als zoveelste op rij in dat jaar (recensie op Gaynews.nl).


Interieur van de voormalige Restobar Knus

Al vrij snel na de sluiting van Knus kwam hier BLOC, een eveneens knus en gezellig zaakje, waar men aanvankelijk ook kon eten, maar dat later louter café werd. BLOC sloot per 1 januari 2012.

Eind juli 2012 opende in dit pand het pannenkoekenrestaurant Koning Pannenkoek, dat echter al snel werd omgedoopt tot Kom Proeven, maar per 1 januari 2013 al weer dicht ging. In april opende in dit pand het Tibetaanse restaurant Norling.



Nr. 25

Eind jaren '90 zat hier Galerie 1718 - Culture & Camp, een galerie met homo-erotische kunst, die was genoemd naar het jaartal op de gevelsteen en het (homo)tijdschrift Culture & Camp. Hier vonden regelmatig tentoonstellingen plaats, zoals bijvoorbeeld deze advertentie voor een expositie in 2000 laat zien.

Tot medio 2007 was hier nog een antiekzaakje gevestigd. Nadat het lange tijd leeg had gestaan, werd het gehele pand, bestaande uit een winkelruimte en 3 woonverdiepingen, op 28 juni 2010 vrijwillig ter veiling aangeboden voor een bedrag van 600.000,- euro.

Dit pand heeft een fraaie gekleurde gevelsteen met het jaartal 1718, een zevenpuntige ster en de spreuk "Tis AL Out". Het jaartal is mogelijk het bouwjaar en de ster het herkenningsteken van het huis (zoals tegenwoordig het huisnummer). De spreuk spreekt eigenlijk voor zichzelf.



Na enkele jaren van leegstand werd eind augustus 2011 in dit pandje de chinese massagesalon Shui Ling Long geopend.



Nr. 27

Midden jaren '80 zat hier het grill restaurant Churrasco. In 1997 kwam hier het knoflookrestaurant Garlic Queen, dat alle gerechten met knoflook bereidt en van binnen op koninklijke wijze is aangekleed met portretten van de vroegere koningin Beatrix.




Halloweenposter van Garlic Queen (ca. 1999)




Nr. 29

Van begin jaren '80 tot midden jaren '90 zat hier coffeeshop Prix D'Ami, één van Amsterdams eerste en beste coffeeshops in de moderne zin des woords: waar dus soft-drugs gekocht en gebruikt konden worden. Prix D'Ami had in 1984 ook een vestiging in de Haringpakkerssteeg 3.




Daarna kwam hier Grand Prix, dat blijkens de naam en de afbeeldingen op het zonnescherm de racewereld als thema had. Sinds januari 2007 is hier coffeeshop Betty Too gevestigd, die in augustus 2014 samenging met de voorheen op de Nieuwezijds Kolk gevestigde coffeeshop Betty Boop.



(foto: www.allcom-electronics.nl)
Coffeeshop Grand Prix




Nr. 31

Dit pand met trapgevel is gebouwd in 1642 en behoort daarmee tot de oudste nog bestaande gebouwen van de Reguliersdwarsstraat. In de jaren '50 zat hier de grafische studio Tolnai.

Na een volledige renovatie opende hier in 1970 de coffeeshop DownTown, die zowel het eerste openlijke homocafé van Amsterdam als de oudste nog bestaande horecagelegenheid in de Reguliersdwarsstraat is.


- Hiertussen: Sint Jorisstraat -
De naam van deze straat is ontleend aan het Sint Jorisgasthuis, dat in de Middeleeuwen ongeveer op deze hoogte aan de overkant van het Singel lag.




De nummers 29 t/m 37 in 1956
(foto: Stadsarchief Amsterdam)



Nr. 33

Medio jaren '50 zat hier café Unicum. Sinds 1981 was hier Crimson Menswear gevestigd, dat aanvankelijk ook een kapsalon was. Deze zaak zou het meer dan 25 jaar volhouden en sloot uiteindelijk in september 2009. Niet lang daarna opende hier kapperssalon El Encanto.




Advertentie ter aankondiging
van Crimson Menswear


Aan de zijgevel van dit pand aan de Sint Jorisstraat bevinden zich twee vormen van straatkunst: rechts van het raam een kleurig mozaïekje van een space invader en boven het raam een pijl in het kader van aBoVe ART:




Straatkunst aan de zijgevel van nummer 33




Nr. 35

Sinds 1985 is hier het Chinees restaurant Sichuan Food gevestigd, dat in 1993 als eerste Chinese restaurant in Europa een Michelinster ontving. Sichuan wist deze ster tot en met 2005 te behouden en kreeg in 2004 zelfs 2 sterren.



Nr. 37

In 1917 zat hier smederij en brandkastenfabrikant J. Houtmeijer en van de jaren '60 tot 1981 het magazijn van de tuinbenodigdhedenhandel van de Koninklijke Zaadhandel J.B. Wijs & Zn.

In juni 1981 werd hier vervolgens het beroemde en meteen al zeer trendy gaycafé April geopend. In 1996 werd deze zaak ingrijpend vergroot en verbouwd, waarbij onder andere een draaiende bar werd geïnstalleerd. Daarmee werd het het toendertijd grootste homocafé van Europa.




De April begin jaren '90
(foto: Paul van Well)


Een volgende complete verbouwing vond plaats in 2008-2009, waarbij de zaak nog weer groter werd en een modern zwart/paars interieur van de hand van Eric Kuster kreeg, die eerder al de ARC had ontworpen.

Als gevolg van een conflict tussen eigenaar Sjoerd Kooistra en bierbrouwer Heineken werd het voorste deel van de April gesloten op 19 mei 2010 en sloot ook het achterdeel kort na de zelfgekozen dood van Kooistra op 27 juni 2010.

Tijdens de slepende afwikkeling van diens faillisement en nalatenschap werd de April uiteindelijk overgenomen door horeca-ondernemer Casper Reinders, die de zaak ombouwde tot een exclusieve gay bar genaamd Ludwig II. Deze werd geopend op 21 juli 2011, maar werd geen succes en daarom al in mei 2012 veranderd in de underground bar Ludwig, die zich ook niet meer speciaal op homo's richt.



Nr. 39

Medio jaren '50 schoenmaker H. Vermoolen. Sinds 1987 zat hier ManTalk mannenlingerie, die het precies 25 jaar lang volhield. In september 2012 werd de zaak opgevolgd door Artem Bodywear.



Nr. 41

Begin jaren '80 zat hier het toendertijd redelijk bekende café Men's Ruin, dat tot laat in de nacht geopend was en waar live-muziek en jamsessies waren. Men's Ruin werd in 1986 opgevolgd door café De Korte Golf dat eveneens bekend kwma te staan om zijn jamsessies op zondag.

Deze populaire zaak sloot uiteindelijk in 2003. In dat jaar kwam vanuit de Warmoesstraat The 5th Element hierheen, aanvankelijk als vodkabar, later ook als restaurant en champagnebar.

In juli 2008 werd deze zaak overgenomen door restaurant De Compagnon uit de Guldenhandsteeg, die van nummer 41 een brasserie en van het bijbehorende pand op nummer 45 een wijnbar maakte. Als gevolg van de economische crisis moesten beide zaken in augustus 2009 al weer gesloten worden.

In juli 2010 opende in dit pand The House of Rising, een concept store met een bar en ruimte voor nieuw talent op het gebied van kunst, mode en muziek. Deze zaak, die een bijzondere mix van hetero en homo, zakenmensen en artiesten wist te trekken sloot per 1 mei 2013.

In juli 2013 opende in dit pand Bar Paul, een initiatief van horeca-ondernemer Casper Reinders en zijn vrienden Bram de Vries en Horace Cohen.



Nr. 43

Hier zat in 1998 café Nieuwe Liefde, daarna(?) het Breeser Café en sinds 2002 danscafé El Punto Latino, dat in 2006 verhuisde naar een groter onderkomen aan de Lange Leidsedwarsstraat nr. 35.

Sinds juli 2007 was hier het Japanss restaurant Mitsukuni gevestigd, dat in oktober 2013 gesloten werd. Al binnen twee maanden werd het opgevolgd door Huf, een Bar & Late Night Diner, opgezet door Bram de Vries, die sinds eerder dat jaar ook de naastgelegen Bar Paul en de iets verderop gelegen Bar Ludwig exploiteert.



Nr. 45

In de jaren '50 in gebruik bij het Gemeentelijk Energiebedrijf en in de jaren '80 zat hier de fameuze café-dancing Blitz. In 2004 en 2005 zat hier de Latin Gay Bar Bongos (zie daarvan nog de website in het internet-archief). Deze werd in 2006 opgevolgd door Latin Bar Le Crush, die begin 2007 na een drugsinval gesloten en dichtgetimmerd werd.

In november 2007 werd dit pand in gebruik genomen door Vodka Bar & Restaurant The 5th op nummer 41 en samen daarmee in juli 2008 overgenomen door restaurant De Compagnon. Als gevolg van de economische crisis moesten beide zaken in augustus 2009 al weer gesloten worden.
Op 5 augustus 2010 opende hier opnieuw een homobar, dit keer onder de naam Taboo.



Nr. 47

Medio jaren '50 zat hier reclame-atelier Arti.
Daarna was hier decennialang het reparatie-atelier voor tabakspijpen van Han Schellings gevestigd. Deze pijpenreparateur genoot landelijke bekendheid en werkte na de sluiting van zijn atelier in dit pand nog enkele jaren elders door. In 2004 is de werkplaats overgenomen door de aan het Pijpenkabinet gelieerde Smokania Pipeshop.

Na het vertrek van Schellings zat hier een hooguit een klein jaar café Groom en uiteindelijk is dit pand bij het naastgelegen restaurant La Margarita getrokken.



Nr. 49

In de jaren '50 en '60 zat hier carrosserie- en wagenbouw fa. G.C. van Erk & Zoon. Tijdens de 'kraakgolf' in het voorjaar van 1980 werd ook dit pand gekraakt, wat in een pamflet van 12 mei 1980 als volgt werd verkondigd:
Reguliersdwarsstraat 49 is na een jaar leegstand weer bewoond! Wij zijn vrouwen die woonruimte zochten om als woongroep te wonen. De eigenaar wilde verbouwen. De laatste 7-8 maanden is er echter niets meer aan het huis verbouwd. Er zijn nogal wat dingen gesloopt. Het pand moet bestemd worden voor jongerenhuisvesting. Wij eisen van de gemeente dat ze dit pand geschikt maakt voor jongerenhuisvesting. Kom eens op de koffie! Hulp in de vorm van eten, barrikademateriaal enz. is welkom!
In 1992 kwam hier het Caribische restaurant La Margarita, dat ook populair werd bij de latin gay community, maar per 1 januari 2016 haar deuren sloot.


- Hiertussen: Openhartsteeg -
De naam van deze steeg is ontleend aan een gevelsteen waarop een open hart en een oranje-appel waren afgebeeld. Deze golden in de 16e eeuw als blijk van Oranjegezindheid. Deze steeg heette vroeger ook wel de Pottenbakkerssteeg.



Nr. 51

In dit pandje zat in 1984 de Sushi Bar met "Van heel vroeg tot heel laat heerlijk Japans eten". Eind jaren '90 was hier de snackbar Midnight Snack. Later kwam hier een Marokkaanse(?) broodjeszaak, waar echter ook de nodige ruzies plaatsvonden.

In 2006 werd de zaak in 4 maanden verbouwd tot Wok & Cook, een klein maar populaire wokzaakje. Nadat dit in december 2012 verkocht werd, opende hier in maart 2013 Cafetaria Rhamsus, die echter al na een paar maanden weer gesloten werd. In maart 2014 opende hier Pizza Heart, dat reeds eerder een vestiging op IJburg had.


Ergens op de nummers 51, 53 en vermoedelijk ook nummer 49 zaten in de jaren '70 tot begin jaren '80 enkele hoeren. Tesamen met het feit dat ertegenover alleen garages zaten, gaf dit het middelste gedeelte van de straat een enigszins onguur, of op z'n Amsterdams gezegd: aggenebisj sfeertje.



Nr. 53

Hier zat in 2000 een zaak van de keten Gary's Muffins, waar, naast koffie, thee en frisdranken, de toendertijd zeer populaire Amerikaanse muffins en bagels in allerlei variaties verkocht werden. Deze vestiging was op vrijdag en zaterdag open tot 04.00 uur en sloot waarschijnlijk definitief in 2005.




Gary's Muffins

Sinds 2006 zat hier snackbar Noona, die tegenwoordig Menna heet en tot na de sluitingstijd van de uitgaansgelegenheden geopend is, net zoals de vroegere snackbar op nummer 51 dat kennelijk was.



Nr. 55-57

Hier bevonden zich twee 18e eeuwse pandjes met tuitgevel, waar in 1917 op nummer 55 brandstoffenhandel C. van Hilst en op nummer 57 de Internationaal Bar zat. Beide pandjes zijn in de jaren '60 gesloopt.



Reguliersdwarsstraat nrs. 55-57 in de jaren '60 en in 2007


De plek bleef leeg totdat hier in de jaren '80 een futuristische nieuwbouw van beton en zwart glas naar ontwerp van Sjoerd Soeters werd gerealiseerd - tot ontzetting van de Vereniging Vrienden van de Amsterdamse Binnenstad (VVAB).

Dit nieuwbouwpand omvat een luxe penthouse, een appartement en een horecagelegenheid die de begane grond en de eerste verdieping inneemt. Nog in 2005 kon men via homohotel Amistad in de Kerkstraat in het penthouse en het appartement overnachten, maar het penthouse werd in 2007 te koop gezet voor € 645.000,-. Het daarondergelegen tweekamerappartement stond in 2011 te koop voor 310.000,- euro.

In de horecaruimte hebben o.a. Tony's Trattoria van de Pasta & Pizza Company, Pizzeria Calzone en het Spaanse restaurant La Esquina gezeten, die ook de grote gevelvlakken van hun respectieve reclames voorzagen. In 1999 zat hier het Spaanse tapasrestaurant El Niño, dat na een schietpartij gesloten werd. Sinds 2003 zit hier het Argentijnse grillrestaurant Los Amigos, maar de muurschildering is nog die van La Esquina.


- Hiertussen: Geelvincksteeg -
De naam van deze steeg is ontleend aan de naam van twee pakhuizen op de hoek van het Singel, waarnaar ook het huidige gebouw De Geelvinck is genoemd.



De Geelvinck

In het nieuwbouwcomplex De Geelvinck zijn, naast een winkel aan de Reguliersdwarsstraat, diverse winkels aan de Geelvincksteeg en de Singel, alsmede kantoren en een parkeergarage gevestigd. De garage is ook voor het winkelende en uitgaande publiek beschikbaar.



De Geelvinck aan de Reguliersdwarsstraat


De naam van dit complex, die iets te letterlijk in de kleur van de raamkozijnen terugkomt, gaat terug op een dubbel pakhuis dat op de hoek van de Singel (nr. 530) en de Geelvincksteeg stond. Dit pakhuis werd in 1876 afgebroken om plaats te maken voor een nieuw gebouw genaamd d'Geelvinck, dat in 1888 in bezit kwam van de Amsterdamsche Werkmansbond.

Een paar nummers verderop, op Singel nr. 536, bevond zich sinds 1934 café Populair, dat werd gerund door ome Henk (ten Brink), die eerder de homokroeg Rheinland (Warmoesstraat 77) had. Toen de politie in de Populair kwam kijken troffen ze homo's aan, waarna van vergunningen voor drank en muziek geen sprake meer kon zijn. Desondanks bleef dit tot in de oorlog een redelijk goed bezocht homocafé. Dat zal mede gekomen zijn door de gunstige ligging nabij het door homo's drukbezochte urinoir onder het wachthuis naast de Munttoren.

Deze panden werden samen met het achterliggende huizenblok in 1943 verwoest door het neerstorten van een Engelse bommenwerper en de daaropvolgende brand. Na de oorlog was het braakliggende terrein, samen met dat aan de overkant van de straat, in gebruik bij garage Tabak.

Midden jaren '60 werd hier, direct aansluitend bij het gebouw Muntstaete, het huidige pand gebouwd. Het kwam gereed in 1966 en was, net als gebouw Munstaete, ontworpen door de architect K.L. Sijmons uit de kring van het Nieuwe Bouwen.

Het nieuwe gebouw bevindt zich een flink stuk binnen de oude rooilijnen, zodat de Reguliersdwarsstraat breder en de Geelvincksteeg een (autovrij) pleintje werd, dat nu zomers met terrasjes gevuld is.
Oorspronkelijk bevond zich langs deze kant van het pand een galerij, maar die is eind jaren '90 dichtgemaakt en vormt nu onder nummer 57a een winkelruimte:




De Geelvincksteeg




De Geelvinck omvat de volgende huisnummers:

Nr. 57a

Sinds 2004 was hier Bed Habits gevestigd, een winkel voor een luxe slaapkamerinrichting. In mei 2014 verhuisde de zaak noodgedwongen naar een nieuwe locatie aan de Oostelijke Handelskade. Op 11 juli 2014 opende in dit pand een tijdelijke galerie van Urban Art House, die met ingang van 1 januari 2017 vertrok naar de Prinsengracht 529.



Nr. 59

Sinds 1994 was hier The Fabulous Stringslip gevestigd, een winkel voor erotisch ondergoed en speelgoed, maar ook voorverkooppunt voor homofeesten. Deze winkel sloot per 1 juli 2011 en de kleine winkelruimte werd tegen het eind van dat jaar bij de naastgelegen showroom van Bed Habits getrokken.



Nr. 61

De in- en uitrit van de parkeergarage van De Geelvinck.



Muntstaete

Tussen De Geelvinck en het Carltonhotel ligt het nieuwbouwcomplex Muntstaete, waarin enkele winkels en kantoren aan de Singel zijn gevestigd. Ook dit pand beschikt over een inpandige parkeergarage die aan de Reguliersdwarsstraat uitkomt, maar deze is niet voor publiek toegankelijk.




Muntstaete aan de Reguliersdwarsstraat


Dit gebouw werd ontworpen door architect K.L. Sijmons en in 1958-'61 gebouwd als het nieuwe hoofdkantoor voor de "Spaarbank voor de stad Amsterdam", dat in 1964 door de toenmalige minister van Financiën werd geopend. In dit gebouw bevond zich onder meer een grote recreatiezaal met een podium, die toegankelijk was via de ingang aan de Reguliersdwarsstraat nr. 75:




Recreatiezaal van de Spaarbank voor de Stad Amsterdam
(ansichtkaart Noordhoffs Fotodrukind.)


In 1979 werd de naam van deze bank, inmiddels één van de grootste van ons land, gewijzigd in Centrumbank. In 1983 fuseerde deze bank met spaarbanken uit Rotterdam en Breda tot de Verenigde Spaarbank (VSB), die in 1990 samen met AMEV en de Belgische verzekeraar AG Groep opging in het huidige Fortis. Een kleiner deel van dit pand (Singel 542) was in gebruik bij de Autoriteit Financiële Markten en vervolgens bij een deel van het Gerechtshof Amsterdam.

In de vroegere recreatiezaal aan de Reguliersdwarsstraat werd in september 2015 The Startup Orgy (TSO) geopend, een samenwerkingsruimte voor startupbedrijfjes. De opening werd onder meer bijgewoond door ANB-AMRO topman Gerrit Zalm en voormalig minister van financiën Jan Kees de Jager. Per 1 januari 2017 verliet TSO deze ruimte weer.

Na het vertrek van het Gerechtshof stond het grootste deel van het Munstaetegebouw leeg, totdat hier, na een algehele renovatie van het interieur, eveneens een onderkomen voor startsups gerealiseerd werd onder de naam TQ. De opening op 11 oktober 2016 werd verricht door niemand minder dan premier Rutte.




De verborgen binnenplaats van Munstaete
gezien vanuit het Carlton Hotel
(foto: Instagram/gjordan_roi)

Geschiedenis van deze locatie

Het huidige gebouw Muntstaete staat op de plek waar, tot aan de verwoesting van 1943, het vroegere hoofdkantoor van de Spaarbank voor de Stad Amsterdam stond. Dat bevond zich aanvankelijk in het pand aan de Singel nr. 542, waar rond 1912 ook nr. 544 bij werd getrokken. Eind jaren '30 werd dit kantoor opnieuw verbouwd, waarbij het naar achteren toe helemaal werd doorgetrokken naar een nieuw gebouwd pand aan de Reguliersdwarsstraat nr. 73.

Na het neerstorten van de Engelse bommerwerper in de nacht van 26 op 27 april 1943 werd ook dit hoofdkantoor van de Spaarbank zwaar beschadigd. Na de nodige herstelwerkzaamheden kon het echter al na een half jaar weer provisorisch in gebruik worden genomen (zie: Archief van de Spaarbank voor de Stad Amsterdam).

Toen het nieuwe hoofdkantoor aan het Singel gereed was, vormden de ca. 60 personeelsleden van de spaarbank op 4 maart 1961, na sluitingstijd, een menselijke keten om de 350.000 rekening-courantkaarten van het oude kantoor aan de Reguliersdwarsstraat over te brengen naar het nieuwe pand aan het Singel.

Nagenoeg geheel verwoest werd in 1943 ook het befaamde Huydecoperhuis aan de Singel nr. 548. Deze rijkversierde en ruime woning was ontworpen door Philips Vingboons en in 1634 gebouwd voor de machtige burgemeester Joan Huydecoper van Maarsseveen (1599-1661).

Eind 19e eeuw was hierin een papierfirma gevestigd, waartoe ook het pand aan de Reguliersdwarsstraat nr. 75 behoorde. Na het neerstorten van de Britse bommenwerper resteerde van het Huydecoperhuis alleen nog de voorgevel. Die werd steen voor steen afgebroken en ligt tot op heden ergens opgeslagen.

^








Reguliers.net © 2007-2014 - Disclaimer/Cookies - Contact
Reguliers.net © 2007-2014 / Contact
.